PIT 2016: jak rozliczyć alimenty?

Alimentami nazywamy regularne i obligatoryjne świadczenie osoby fizycznej na rzecz innej osoby fizycznej znajdującej się w trudnej sytuacji, którego celem jest dostarczenie środków niezbędnych do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb życiowych. Obowiązek alimentacyjny może wynikać z:

  • pokrewieństwa (m.in. wstępni (rodzice, dziadkowie), zstępni (dzieci, wnuki) i rodzeństwo),

  • małżeństwa (mąż – żona; przy czym obowiązek alimentacyjny może wystąpić także po rozwodzie),

  • powinowactwa (ojczym, macocha – pasierb, pasierbica).

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczenia alimentacyjne stanowią przychód podatnika z innych źródeł i są w związku z tym obciążone podatkiem dochodowym. Podatek od alimentów jest naliczany na zasadach ogólnych (wg skali 18 i 32%), dlatego podatnik powinien wykazać otrzymane świadczenia w PIT-36 lub PIT 37 druk.

Mimo że, co do zasady, alimenty podlegają opodatkowaniu, przepisy podatkowe zakładają zwolnienie przedmiotowe, które obejmuje alimenty na rzecz dzieci:

  • poniżej 25 roku życia,

  • otrzymujących rentę socjalną lub zasiłek pielęgnacyjny (wiek dziecka nie jest brany pod uwagę).

Zwolnienie nie jest limitowane kwotowo, podatnik ma prawo z niego skorzystać niezależnie od tego w jaki sposób powstał obowiązek alimentacyjny – wskutek orzeczenia sądowego, czy też bez żadnego wyroku. Rozliczenie roczne 2016 nie powinno obejmować świadczeń zwolnionych z podatku.

Z inną sytuacją mamy do czynienia, gdy alimenty otrzymuje osoba niebędąca dzieckiem. Takie świadczenia alimentacyjne są objęte zwolnieniem z podatku jedynie do kwoty 700 zł miesięcznie i tylko wtedy, gdy obowiązek alimentacyjny został ustalony w wyniku postępowania sądowego lub na podstawie ugody zawartej przed sądem. Jeżeli, któryś z powyższych warunków nie zostanie spełniony, podatnik ma obowiązek wykazania otrzymanych świadczeń w deklaracji PIT 2016 i opłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

© 2016 pit37.net.pl